Kocaelispor başkanı Muammer Çelik kulüpteki sıkıntılara dikkat çekmek için açlık grevine başlamış. Kulüplerimize hep ama hep paralı bir başkan gelmeli canı sıkılıncaya kadar, ya da kendi reklamını yeterince yapana kadar koltuğa oturmalı. Şehremini ya da mebus olmaya çalışıp beceremeyince köşesine çekilmeli . Demirören tarzı kulübü kendine borçlandırmak da yaygın bir teamül. Yenisi gelir o borcu giderken almak üzere öder. Badanasız evi kiralamak gibi bir şey, herkes enkaz devralır enkaz devreder.Gelenin parası Muammer başkan gibi azsa devraldığı enkazı toparlamak için şehrin ileri gelenlerini çağırır. Koca Bursa'da, endüstri şehri İzmit'te, turizmin başkenti Antalya'da, ya da Diyarbakır'da , Bolu'da, Rize'de hep yalnızdır kulüpler. Bu dilenci edebiyatının en tepedeki kulüplerde de bulunduğu düşünülürse çok görmemek lazım. Ama hepi topu bir top, bunun adı oyun. Bu neyin grevi. Eşitsizliğin mi, adaletsizliğin mi, zulmün mü; yoksa hesapsızlığın, lümpenliğin mi...
Açlık grevine rağmen ilgisizlik sürünce ölüm orucuna başlarım ha diyen başkanı hayata döndürüvermezler umarım.
