sevgili etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sevgili etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Eylül 2009 Cumartesi

Aşk Hiç Biter Mi?

Söz konusu futbol ve Fenerbahçe olunca bitmiyor; onu zaten biliyoruz ve yaşıyoruz. Ta ki dört kolluya kadar da bitmeyecek…Peki ya eşitliğin diğer tarafındaki bir kadınsa? Hayatın bir gerçeğidir... ömrü hayatımızda bir çok kadından hoşlanabiliriz, onlarcası gelir gider; hatta pek de hoşlanmadığımız bu düzen içinde biriyle evlenedebiliriz. Gördüğümüz, yaşadığımız hayatı ve hayata karşı duruşumuzu aktarabileceğimiz evlatlarımız da olabilir. Mutlu bir aile tablosunda, içimizdeki Fener aşkıyla kendimize verilen ömrü tamamlayıp cenazemizde methiyeler de alabiliriz. Ama biri her zaman bizim için farklıdır ve hep öyle kalacaktır. Hayatımızın en kotu gecelerini geçirmemize, yeryüzündeki tüm kadınlardan nefret etmemize sebep olsa da her zaman özeldir ve hep öyle kalacaktır. Boşluktayken daima aklımıza ve gönlümüze düşecektir; sarhoşken atıp tutsak da arkasindan, sabah uyandığımızda hayali yani başımızdadır. Zamanı geldiğinde atıp tutabilmek için soluğu kıtırda alacagizdir, daha önce de almışızdır. En kötüsü yine kıtırda karşılaştığımızda, bizi ancak bestekar ve bien paklayacaktır ki; onlar da kulübedeki alternatiftir. Gerçek aşk ve denklemin diğer tarafındaki kadın, her daim bakidir ki; Fenerbahçe’de olduğu gibi yeri geldiğinde üzülsek de her zaman umut vardır…

22 Temmuz 2009 Çarşamba

Sevgiliye Son Mektup...

“Değerli karıcığım.

Biz tarihi son görevimizi yerine getirirken, seni görmek isterdim. Öyle sanıyorum ki hiç haber verilmedi. Veya göstermelik olarak, bilinçli, gecikeceğiniz şekilde haber gönderildi. Bu namussuzlardan farklı bir şey de beklenmez. Göremedim diye üzülmene hiç gerek yoktur. Senden bunu beklerim. Ben hayatım süresince özellikle birlikte olduğumuz zamanlarda gerçek anlamda belli şeyler anlatmaya çalıştım. Ve bu uğurda gücüm oranında üzerime düşen görevleri yerine getirmeye çalıştım. Son olarak da halkımın mutluluğu uğruna canımı severek feda ediyorum. Bu görevimi yerine getirirken size ve halkıma layık olmaya çalışacağım. Son nefesimi verirken dahi köhne düzenin celladına fırsat vermeden halkımın mutluluk sloganını haykıracağım. Bundan hiç kuşkunuz olmasın. Senin bundan sonra özel yaşamın hakkında bir şey söylemek istemiyorum. Sana güveniyorum. Tek başına yapayalnız kalsan dahi doğruluktan, dürüstlükten ayrılmayacağına, namusluca yaşamını sürdüreceğine inanıyorum. Ayrıca sana ve halkıma armağan ettiğim Murat’a da yeterli ilgi göstereceğine, halkına yararlı olacak şekilde yetiştireceğine eminim.

Akyazı onurumuz. Yolumuz Akyazı’da düşenlerin yoludur.

Devrimciler öldü, yaşasın devrim.

Kahrolsun faşizm. Tek yol devrim.”