Uzak...

Ankara'dan uzagim...Milli mac arasi var, dolayisiyla Fenerbahce'den uzagim - ne kadar olunabilirse tabi ki- , cebim telefoncuda halen tamir edilmeyi bekliyor, haliyle telefondaki numaralardan da uzagim...son olarak sitenin modemi de iflas edince, internetten ve dolayisiyla blogdan da uzak kaldim...

Bu surecte Adana Demirspor, Livorno'yu konuk etti, ben 3 kitap bitirdim, Milli takim Arda'nin ve Emre'nin ustduzey performanslariyla Estonya'yi 4-2 ile gecti, ben 5000 kulac attim, Brezilya Arjantin'i beklemedigim bir skorla maglup etti, ben 6 saat basketbol oynadim, Emre'ye Manisaspor macinda gordugu kirmizidan dolayi 3 mac ceza geldi, ben acili kitir tavuk yaptim, Ankaraspor ile Ankaragucu birlesmesine Federasyon'dan karsi hamle geldi, ben bir bira actim, Basketbol milli takimi Eurobasket 2009 icin Polonya'ya uctu, ben okey oynamak icin havuza indim...

Tatili uzattigimin farkinda, Ankara'yi ve dostlari ne kadar ozledigimi de Cumartesi gecesi Kitir'dan gelen telefonla fena halde idrak etmis durumdayim...Bayramdan sonra donus planlari iptal...Eylul'un 19'unu 20'sine baglayan gece 3. Geleneksel Dogumgunu Kutlamalari'nda birkez daha her zamanki mekanimizda bulusmak uzere...

Aşk Hiç Biter Mi?

Söz konusu futbol ve Fenerbahçe olunca bitmiyor; onu zaten biliyoruz ve yaşıyoruz. Ta ki dört kolluya kadar da bitmeyecek…Peki ya eşitliğin diğer tarafındaki bir kadınsa? Hayatın bir gerçeğidir... ömrü hayatımızda bir çok kadından hoşlanabiliriz, onlarcası gelir gider; hatta pek de hoşlanmadığımız bu düzen içinde biriyle evlenedebiliriz. Gördüğümüz, yaşadığımız hayatı ve hayata karşı duruşumuzu aktarabileceğimiz evlatlarımız da olabilir. Mutlu bir aile tablosunda, içimizdeki Fener aşkıyla kendimize verilen ömrü tamamlayıp cenazemizde methiyeler de alabiliriz. Ama biri her zaman bizim için farklıdır ve hep öyle kalacaktır. Hayatımızın en kotu gecelerini geçirmemize, yeryüzündeki tüm kadınlardan nefret etmemize sebep olsa da her zaman özeldir ve hep öyle kalacaktır. Boşluktayken daima aklımıza ve gönlümüze düşecektir; sarhoşken atıp tutsak da arkasindan, sabah uyandığımızda hayali yani başımızdadır. Zamanı geldiğinde atıp tutabilmek için soluğu kıtırda alacagizdir, daha önce de almışızdır. En kötüsü yine kıtırda karşılaştığımızda, bizi ancak bestekar ve bien paklayacaktır ki; onlar da kulübedeki alternatiftir. Gerçek aşk ve denklemin diğer tarafındaki kadın, her daim bakidir ki; Fenerbahçe’de olduğu gibi yeri geldiğinde üzülsek de her zaman umut vardır…